> 
اینکوترمز DDP یا Delivered Duty Paid به‌معنای «تحویل در مقصد با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی» است و بیشترین مسئولیت را روی دوش فروشنده می‌گذارد؛ البته تا زمانی که محموله به محل توافق‌شده برسد. پس از آن، تمام مسئولیت‌ها با خریدار است.
در ادامه ضمن بررسی دقیق تعریف این ترم، وظایف خریدار و فروشنده در قاعده DDP و چالش‌ها و مزایایی را که برای هرکدام دارد مرور می‌کنیم. با «اسپیدکس» همراه باشید.
اینکوترمز DDP چیست؟
قاعده DDP (DDP Incoterms) یکی از یازده قانون اینکوترمز است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی تدوین شده. همان‌طور که گفتیم، این قاعده بیشترین مسئولیت را به عهده فروشنده و کمترین مسئولیت را به عهده خریدار می‌گذارد.
برپایه ترم DDP، فروشنده تمام هزینه‌ها و خطرهای مربوط به رساندن کالا به محل توافق‌شده را متحمل می‌شود. «محل توافق‌شده» مکانی است که طبق مذاکرات قبلیِ فروشنده و خریدار، تحویل محموله در آن انجام خواهد شد (که معمولاً در مبدأ و محل خود فروشنده است).
فروشنده همچنین موظف است کالا را هنگام صادرات و البته واردات ترخیص کند، تمام تشریفات گمرکی را انجام دهد و هرگونه عوارض و مالیات را بپردازد. ترم بازرگانی DDP بیشتر در حمل‌ونقل هوایی و دریایی کاربرد دارد و عملاً مسئولیت تمام فرایند را به عهده فروشنده می‌گذارد.
وظایف خریدار و فروشنده در DDP
اینکوترمز DDP وظایف خریدار و فروشنده را به این شکل مشخص کرده است:
وظایف خریدار در قاعده DDP
- پرداخت هزینه کالاها؛
- مشخص‌کردن نقطه تحویل (محل توافق‌شده)؛
- تخلیه بار.
خریدار در قبال هیچ بخشی از فرایند لجستیک، به‌جز دریافت کالا، مسئولیتی ندارد. یک بخش از دریافت کالا فرایند تخلیه است و هرگونه هزینه تخلیه به عهده خریدار است. خریدار نباید این هزینه‌ها را فراموش کند، به‌ویژه هنگام حمل‌ونقل به انبارهای سفارش‌گردانی یا پردازش کالا (Fulfillment Warehouses).
درواقع، قاعده DDP تنها بر هزینه‌های حمل‌ونقل، عوارض واردات، صادرات و مالیات تمرکز می‌کند و هر هزینه‌ای فراتر از این موارد، به احتمال زیاد به عهده خریدار خواهد بود.
وظایف فروشنده در قاعده DDP
- تنظیم قراردادهای فروش و اسناد مربوطه؛
- رعایت کلیه الزامات واردات و صادرات؛
- انجام تشریفات گمرکی در مبدأ و مقصد، و پرداخت تمام حقوق و عوارض گمرکی؛
- هزینه کلیه بازرسی‌های دولتی؛
- پرداخت کلیه هزینه‌های حمل‌ونقل، ازجمله تحویل به محل توافق‌شده؛
- اثبات تحویل (POD)؛
- پرداخت خسارت در صورت آسیب‌دیدن یا مفقودشدن محموله حین حمل‌ونقل.
مسئولیت‌های فروشنده در اینکوترمز DDP فراتر از تحویل کالای نهایی است و تمام موارد بالا را شامل می‌شود. اگر قیمتی را استعلام گرفتید و هزینه همراه با DDP بود، یعنی فروشنده کل هزینه‌های حمل‌ونقل را جمع زده است و هزینه اعلام‌شده شامل هزینه کالا به اضافه هزینه‌های تحویل و عوارض گمرکی می‌شود.
مزایا و معایب ترم DDP
پیش از اینکه به‌عنوان خریدار یا حتی فروشنده از این ترم استفاده کنید، این موارد را مدنظر داشته باشید:
مزایای اینکوترمز DDP برای خریدار
- خریدار مسئولیتی در قبال هزینه‌های تحویل، مالیات یا موارد پیش‌بینی‌نشده که احتمال دارد حین حمل‌ونقل و تحویل رخ دهد، ندارد. این یک امتیاز مهم است؛ چون چنین هزینه‌هایی همیشه در کمین‌اند. مثلاً ممکن است در گمرک مبدأ یا مقصد بازرسی‌هایی نیاز شود، که هزینه‌شان همیشه به فرستنده منتقل می‌شود. این بازرسی‌ها بعضاً هزینه بالایی دارند، اما تحت قاعده DDP، ریسک آن برای خریدار کاملاً حذف می‌شود.
- پیچیدگی‌های محاسبه تعرفه‌ها و مالیات و… به‌کلی حذف می‌شود. این ترم به‌وضوح اعلام می‌کند که «پرداخت حقوق و عوارض گمرکی» را شامل می‌شود و خریدار هزینه تحویل و عوارض را با قیمت کالاها پرداخت می‌کند. هنگامی که محصولات به محل توافق‌شده برسند، هزینه اضافی‌ای به عهده آن‌ها نخواهد بود.
- پس از ارسال کالاها، خریدار فقط باید منتظر رسیدن محموله بماند و آن را تحویل بگیرد. این موضوع استرس خریدارها را بسیار کاهش می‌دهد؛ زیرا آن‌ها می‌دانند هر اتفاقی هم که برای کالاها (حین حمل‌ونقل) بیفتد، مسئولیت آن به عهده فروشنده است.
- اگر خریدار بتواند قرارداد را به‌گونه‌ای تنظیم کند که احتمال تأخیر در حمل‌ونقل و به‌کارگیری شرکت‌های لجستیک بدون‌صلاحیت را کاهش دهد، ترم DDP برای او سودمندتر می‌شود. ضمن اینکه اگر فروشنده بتواند با شرکتی همکاری کند که کل فرایند حمل (در کشورهای مبدأ و مقصد) را به عهده بگیرد و تاریخ تحویل مشخص شود، مزایای این قاعده بر معایب آن چیره می‌شود.
معایب اینکوترمز DDP برای خریدار
- احتمال خطا بالاست؛ چون تأمین‌کننده باید در ترخیص کالا از گمرک، مالیات بر ارزش افزوده یا مالیات واردات کشور مقصد متخصص باشد. حتی اگر خیال تأمین‌کننده از شرکت حمل‌ونقل راحت باشد، خریدار نمی‌تواند از صلاحیت نمایندگان (محلی) تحویل کالا مطمئن باشد.
- اگر حمل‌ونقل توسط شرکت‌های متخصص و معتبر انجام نشود، کوچک‌ترین اشتباه می‌تواند به یک فاجعه تبدیل شود و هزینه جبران خسارت را چند برابر کند. خریدار همیشه باید این موضوع را مدنظر بگیرد که تأمین‌کننده (پیش از رهاکردن محموله) تا کجا برای جلوگیری و رفع مشکلات تلاش خواهد کرد. اگر این اتفاق بیفتد، جدا از ضرر هنگفت به فروشنده، سرمایه و زمان خریدار را هم هدر داده است.
- وقتی فروشنده وظیفه حمل‌ونقل را به عهده داشته باشد، احتمال دارد که سراغ ارزان‌ترین گزینه برود. اگر هم شرکتی ارزان و گمنام انتخاب شود، احتمال مفقودشدن یا آسیب به محموله بالا می‌رود. درست است که با توجه به ترم DDP این اتفاق هزینه بیشتری را به فروشنده تحمیل می‌کند، اما برخی این ریسک را (به امید سود بیشتر) به جان می‌خرند.
- در صورت بروز تأخیر در حمل‌ونقل، خریدار باید با فروشنده در ارتباط باشد؛ البته اگر فروشنده همکاری لازم را داشته باشد. در این حالت، تفاوت در منطقه‌های زمانی و موانع زبانی می‌تواند ارتباط را کُند کند و بیش از پیش باعث تأخیر شود (بیشتر از وقتی که خریدار بتواند با نمایندگان حمل‌ونقل محلی مستقیماً ارتباط برقرار کند).
- اگر فروشنده مطمئن نباشد، ممکن است کارشکنی کند. پیش از عقد قرارداد و دریافت هزینه، فروشنده‌های نامعتبر آن‌قدر مطمئن ظاهر می‌شوند تا این مراحل بدون مشکل پیش بروند. اما طی فرایند حمل‌ونقل، چنین فروشنده‌هایی دیگر به جلب رضایت خریدار نیاز ندارند؛ چون خرید قبلاً نهایی شده است. درنتیجه هرگونه مشکل یا تأخیر در ارسال را به گردن شرکت حمل‌ونقل می‌اندازند.
- بیشتر تأخیرهای ایجادشده تحت اینکوترمز DDP به انتخاب شرکت حمل‌ونقل نامناسب برمی‌گردد. در بیشتر مواقع، فروشنده می‌تواند با کمی هزینه بیشتر جلوی مشکلات احتمالی را بگیرد. اما چون خریدار قبلاً با شرایط موافقت کرده و حالا هم همه‌چیز به عهده فروشنده است، باید منتظر بماند تا طرف مقابل به تعهدات خود عمل کند. اما همان‌طور که گفتیم، برخی فروشنده‌ها علاقه‌ای به کاهش حاشیه سود خود ندارند.
- هزینه قرارداد طبق ترم بازرگانی DDP معمولاً بیشتر از حالتی است که خریدار مسئولیت هزینه‌های تحویل را به عهده بگیرد؛ چون خریدار کنترلی روی قیمت پیشنهادی ندارد و فروشنده تمام هزینه‌های اضافی احتمالی را در قیمت فروش خود لحاظ می‌کند (صرف‌نظر از اینکه واقعاً اتفاق بیفتند یا خیر). با قاعده DDP، خریدار تقریباً همیشه بالاترین قیمت ممکن را برای حمل‌ونقل پرداخت می‌کند.
چه موقع از قاعده DDP استفاده کنیم؟
با توجه به موارد یادشده، بهترین شرایطِ استفاده از DDP وقتی است که هزینه‌ها و مسیرهای زنجیره تأمین پایدار و پیش‌بینی‌پذیر باشند.
گاهی هم پیشنهاد می‌شود زمانی سراغ این اینکوترمز بروید که فروشنده از رسیدن کالا به کشور مقصد مطمئن است و تجارب موفقیت‌آمیزی در زمینه تحویل سفارش با DDP دارد.
درنهایت، زمانی به ترم DDP فکر کنید که بتوانید به تأمین‌کننده و شرکت حمل‌ونقل انتخاب‌شده توسط او اطمینان کنید.
تفاوت DDP و DAP چیست؟
برپایه DDP، تحویل در مقصد با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی انجام می‌شود و فروشنده بیشترین مسئولیت در هزینه‌ها و ریسک را از ابتدا تا انتها به عهده دارد. اما در DAP یا «تحویل در محل» (Delivered-at-Place)، خریدار هزینه‌ها و مالیات ترخیص واردات را متحمل می‌شود.
تفاوت DDP و DDU چیست؟
DDP پرداخت حقوق و عوارض گمرکی را به عهده فروشنده می‌گذارد، و شامل تحویل یکپارچه (بدون هزینه‌های غیرمنتظره) می‌شود. اما DDU یا «تحویل در محل مقرر بدون ترخیص و پرداخت حقوق و عوارض» (Delivered Duty Unpaid)، خریدار را ملزم می‌کند هرگونه عوارض و مالیات را در بدو ورود به کشور مقصد بپردازد.
حمل و نقل بی‌دغدغه با ما، که برای تحویل به دنیا آمده‌ایم!
امیدواریم اکنون اینکوترمز Delivered Duty Paid در قراردادهای بین‌المللی، وظایف خریدار و فروشنده در DDP و تفاوت آن با قوانین مشابه را بهتر متوجه شده باشید. ازآنجاکه بیشتر چالش‌های این قاعده از مشکلات ارسال ناشی می‌شود، همکاری با شرکت‌های حمل‌ونقل معتبر می‌تواند خیال هردو طرف معامله را آسوده کند.
در «اسپیدکس» خدمات حمل‌ونقل بین‌المللی با امنیت و کیفیت بالا در اختیارتان است؛ از حمل سریع هوایی به‌صورت درب‌به‌درب تا سرویس‌های جاده‌ای و دریایی (همراه با ترخیص از گمرک) و… . برای اطلاع از آخرین تعرفه‌ها و مشاوره دقیق، از طریق فرم مربوطه یا شماره درج‌شده با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
